Vandaag gaat het gebeuren: we gaan een feest voor de kinderen (en volwassenen) organiseren in de compound van Kinnet. Simone heeft in Nederland bij haar familie en vrienden geld opgehaald om dit feest te organiseren, echt geweldig!
We vertrekken vroeg naar Kinnet, we moeten boodschappen doen en koken en dat kost in Gambia nu eenmaal veel tijd. We halen Awa en Fallou op en als we bij Kinnet aankomen vertrekken we direct naar de lokale markt.

markt-kinnet-1markt-kinnet-2Kinnet kiest de stalletjes uit waar we onze inkopen doen: ze wil graag inkopen doen bij de vrouwen die haar helpen als zij zelf moeite heeft om haar gezin van een maaltijd te voorzien. We kopen vis en kip, groenten, veel kruiden, en olie. Bepakt en bezakt lopen we terug naar Kinnet’s huis waar meerdere vrouwen op ons wachten om te beginnen met koken. We snijden de groenten, pureren de kruiden en de vrouwen bakken de kip en de vis. Intussen komen er meer kinderen de compound binnen, het gerucht dat er 2 toubabs zijn gaat snel. Vandaag hebben we weinig tijd om met de kinderen te spelen, het feest moet echt goed voorbereid worden. Adama en Kinnet hebben de muziek geregeld en ook zal er een gemaskerde man komen, altijd een gegarandeerd succes bij de kinderen.

Kinnet bedenkt dat we stoelen nodig hebben voor vanavond en vraagt een buurvrouw samen met mij de stoelen te gaan regelen bij een restaurant in de buurt. “Neem alle kinderen mee, dan kunnen zij de stoelen dragen voor jullie.” Ik vind dat geen goed idee: kinderen worden hier te pas en te onpas op pad gestuurd om allerlei boodschappen te doen of dingen op te halen en daar zijn kinderen niet voor. In dit geval stelt Adama mij gerust: het is dichtbij en de stoelen zijn van plastic en wegen niets. Ik laat mij overhalen en ga met de buurvrouw op pad. Het is inderdaad dichtbij en we hebben zo’n 20 kinderen bij ons om de stoelen mee terug te nemen. Het blijken inderdaad plastic tuinstoelen te zijn en al snel moet ik hard lachen als ik 20 kinderen met een stoel in de armen door de straten zie lopen. Jammer dat ik mijn fototoestel niet bij mij heb! Ze hebben de grootste lol en zeker als wij meehelpen met het dragen. Zo staan er binnen 10 minuten 20 stoelen in de compound, het lijkt alsof we er klaar voor zijn!

slingers-feestwachten-op-het-feestAdama vertrekt naar Kotu om mijn ouders en hun vrienden op te halen.
Simone en ik helpen de vrouwen verder met koken en om 16.00 uur is de lunch klaar. We eten met de kinderen in Kinnet’s huis waarna we vervolgens wachten tot de muziek komt. In de tussentijd hangen de kinderen de meegebrachte slingers op, nu zijn we er toch echt klaar voor!

Net als de muziek begint, horen we de kinderen roepen: “Adama is coming!”. De kinderen rennen naar de poort en ja hoor, daar is Adama met mijn ouders en hun vrienden. Ze worden ontvangen alsof ze de koningen en koninginnen van Nederland zijn: de deuren worden voor ze opengehouden en de kinderen nemen ze direct mee de compound in waar de muziek nu hard gespeeld wordt. Iedereen is aan het dansen en als het feest nu zou stoppen, dan zou het al geslaagd zijn.

Ik heb 2 jaar geleden met mijn moeder samen eenzelfde soort feest gegeven, dus mijn moeder heeft enigszins een idee wat haar te wachten staat. De vrienden van mijn ouders worden compleet overdonderd door de hoeveelheid kinderen en de harde muziek, maar staan binnen de kortste keren hard mee te dansen met alle kinderen. Niet bewegen is geen optie!

dansen-feest-1 dansen-feest-2 confetti confetti-mady

Er wordt volop gedanst in de compound en de sfeer is geweldig! Dan komt Fallou naar mij toe en fluistert in mijn oor: “I see the masquerade man”. Stiekem ga ik met hem om het hoekje kijken en ja hoor, daar staat de gemaskerde man, bijna klaar voor zijn optreden. Helaas kan je als toubab in Gambia weinig stiekem doen, dus al snel staan er allemaal kinderen met ons mee om het hoekje te kijken. Gillend rennen ze weg als ze de gemaskerde man zien en daarmee is ons geheimpje geen geheim meer.

kwartetOm de kinderen af te leiden tot de gemaskerde man komt, doen Simone en ik een zelfgemaakt spelletje kwartet met de kinderen. Simone en ik hebben op een zondagmiddag allerlei spelletjes gemaakt van papier die we vervolgens hebben gelamineerd. Erg leuk om te doen en het doel is deze zoveel mogelijk uit te delen. Leuk voor de kinderen om mee te spelen maar het is ook vooral educatief bedoeld.
Het groepje kinderen is te groot om op de “officiële” manier kwartet te spelen, dus om de beurt mag één kind het kwartet bij elkaar zoeken. Het blijkt een succes, de kinderen vinden het leuk en pakken het snel op.

Als de gemaskerde man aangekondigd wordt, zijn de kinderen hun concentratie snel kwijt. Ze rennen hard weg om in een hoekje gespannen te wachten tot de man zijn optreden gaat doen. En daar is hij dan! Met drums en vuur wordt hij de hele compound doorgeleid. Hij danst en springt en maakt zijn typisch Afrikaanse moves. De allerkleinsten zijn bang maar toch ook nieuwsgierig. Ik sta tegen een muur met 3 kinderen voor mij en 2 kleine kinderen achter mij die stiekem tussen mijn benen door kijken wat de gemaskerde man doet. De drums gaan tekeer en de muziek wordt steeds opzwepender. Het feest kan niet meer kapot!

marquerade-2feest-imp-2 feest-imp-1marquerade

 

 

De vrienden van mijn ouders hebben verschillende kleine cadeautjes meegenomen voor de kinderen.
Mijn moeder heeft voor de vrouwen oorbellen en kettingen gemaakt die we uitdelen aan de grote groep vrouwen die nog steeds aan het koken is. Simone heeft van haar tandarts tandenborstels en tandpasta gekregen en daarbij een flyer gemaakt hoe de kinderen goed hun tanden moeten poetsen.
Mijn ervaring is dat Adama deze cadeautjes beter kan uitdelen dan wij. De kinderen trekken de cadeautjes uit onze handen en verstaan ons Engels niet. Wij zijn gewend om op een zachte manier met kinderen te praten, maar dat werkt hier niet. “These kids are not civilised” zegt Adama en dat klopt in dit geval. Ze moeten van hem in een rij gaan staan en netjes op hun beurt wachten. Als het een duw- en trekwerk wordt, probeer ik te helpen door heel hard te roepen dat iedereen op zijn beurt moet wachten. Het werkt zowaar, duidelijkheid en een harde stem is wat hier nodig is, hoe vervelend ik dat ook vind om te doen.

cadeautjes2cadeautjesUiteindelijk heeft iedereen een cadeautje en de tandenpoets set. Er komt een meisje naar mij toe en ze laat mij heel trots zien wat ze gekregen heeft. Vooral de tandenborstel is voor haar een groot succes. “You have to use it in the morning and in the night, before you go to sleep”, zeg ik tegen haar. Als ik haar gedurende de avond tegenkom, zegt ze steeds “in the morning and in the night”. Ontzettend schattig en goed, zij gaat haar tandenborstel goed gebruiken.
Rond 21.00 uur is het tijd om het feest te beëindigen. Simone en ik zijn moe, maar zeer voldaan. En vooral ook erg vuil: de hele dag bezig zijn in deze warmte heeft ons er niet frisser op gemaakt. Onze voeten zijn zwart van het stof en het zand en we plakken in onze kleren.
Adama brengt mijn ouders en hun vrienden terug naar Kotu, Lamin van de fietsenverhuur brengt Simone en mij terug naar ons guesthouse. Wat een dag! We proosten in het guesthouse met een welverdiend biertje en zijn meer dan tevreden over hoe dit feest is verlopen. Een feest voor de kinderen, maar zeker ook voor de volwassenen!

 

feest-imp-9 feest-imp-8 feest-imp-6 feest-imp-5 feest-imp-4 feest-imp-3feest-2 feest-1 feest-4