Vandaag verlaten we Saly en zetten onze reis in Senegal voort richting Touba. Touba is een heilige stad en onder andere bekend vanwege de moskee, één van de grootste moskeeën van Afrika. De minaret is met een hoogte van 87 meter de hoogste van donker Afrika. De stad is sinds de jaren 60 van de vorig eeuw gegroeid in inwonertal en nu de 3e stad van Senegal.
In Touba is elk jaar een islamitische bijeenkomst die door duizenden mensen bezocht wordt. Onder andere om die reden is er een snelweg aangelegd tussen Dakar en Touba zodat het verkeer goed kan doorstromen. De snelweg is net geopend: 21 december 2018 reden hier de eerste auto’s overheen. Het is een tolweg, maar de tolpoortjes zijn nog niet in gebruik dus we mogen gratis gebruik maken van deze weg.

In Touba gelden hele strikte regels. Vrouwen moeten volledig bedekt zijn en roken is ten strengste verboden. Ook ik moet dus mijn kleding aanpassen en mijn haar bedekken. Ik heb een lange jurk aan, een vestje met lange mouwen en mijn haar is bedekt met een sjaal. Ik heb in Thailand tempels bezocht waar dezelfde regels gelden en uiteraard doe ik dat uit respect.

We bezoeken als eerste de moskee. Het is een prachtig gebouw, ontzettend groot en indrukwekkend. Op de voetpaden rondom de moskee mag alleen op blote voeten gelopen worden, dus met de schoenen in de hand lopen we om de moskee. Ik wil de moskee graag van binnen zien en dat mag, maar wel alleen. Mannen en vrouwen mogen alleen gescheiden de moskee bezoeken. Ik loop de aangewezen route en ga de moskee binnen. Het is prachtig en ik zou graag foto´s willen maken, maar durf het niet. Er is niemand aan wie ik kan vragen of foto´s maken geoorloofd is en ik wil hier echt niets doen wat niet mag. Ergens voelt het ook misplaatst om als niet-moslim hier te zijn, dus al snel loop ik weer richting de uitgang.

moskee-2 moskee-1 moskee

Na het bezoek aan de moskee, rijden we naar een juwelierswinkel in het centrum van de stad. Deze winkel is van een neef van Adama, hij heeft veel familie in Touba en het is lang geleden dat hij zijn familie heeft bezocht.
We worden allerhartelijkst ontvangen en krijgen koffie en verse croissants. Adama en zijn neef praten bij en ik bewonder het goud en zilver in de winkel. Adama’s neef is goud- en zilversmid en heeft alle sieraden zelf gemaakt. Zijn winkel loopt goed en dat begrijp ik want hij heeft echt mooie sieraden te koop.
Vanuit de juwelierswinkel rijden we naar de andere familieleden van Adama. Zij wonen aan de rand van Touba in een family compound. Inmiddels is het warm geworden en begin ik langzaam te smelten in mijn vestje en lange jurk. Ik merk ook dat ik mijzelf erg ongemakkelijk voel, volledig bedekt en haren bedekt. Ik doe het echt uit respect, maar het staat ver van mij af. In onze westerse wereld staat het volledig bedekken van een lichaam en haar van een vrouw gelijk aan ondermijning en onderdrukking van een vrouw. Zo is het hier echt niet bedoeld, het gaat om de tradities, maar toch voel ik me er erg onprettig bij. Als we aankomen bij Adama’s familie en hij mij zegt dat ik mijn sjaal af kan doen en vest uit kan doen, haal ik opgelucht adem. Ik voel me echt bevrijd als ik alleen nog mijn jurk aan heb, een aparte gewaarwording. Ik had niet verwacht dat dit zo’n impact op mij zou hebben.

We brengen wat tijd door bij Adama’s familie en natuurlijk wil iedereen dat we blijven voor de lunch. We moeten dit toch echt afslaan, we willen vanavond nog in Farafenni aankomen en de rit daarnaartoe is lang. Na een mooi afscheid, stappen we weer in de auto om aan de laatste tocht door Senegal te beginnen. Mooie stad, Touba, en erg indrukwekkend hoe men hier leeft!