Ik ging weg voor 4 weken en hoopte dat het lang zou duren voor die laatste dag zou aanbreken. Maar zoals altijd, time flies when you are having fun. Ik probeer er nog maar niet teveel over na te denken en vooral te genieten van deze laatste dag. En dat lukt goed.

Ik heb met mijn ouders afgesproken naar Bakau te gaan vandaag. Ik ben meerdere keren in Bakau geweest, maar heb nooit de craft market bezocht en ook op Cape Point ben ik nooit geweest. Tijd om daar verandering in te brengen!
Als we in Bakau aankomen neemt Adama ons eerst mee de lokale markt op. Het is altijd leuk om te zien wat hier allemaal verkocht wordt. Slippers, (voor onze begrippen) oude televisies, toiletartikelen, groente en vis, je kan hier alles kopen wat je maar nodig hebt.

bakau-lokale-markt-1 bakau-lokale-markt-2 bakau-lokale-markt-3 bakau-lokale-markt bakau-lokale-markt-4 bakau-lokale-markt-6

Na de lokale markt lopen we door naar de craft market. Het zijn allemaal leuke winkeltjes met veel kleurrijke producten. Manden, placemats, kleding, sieraden, stranddoeken, ook hier is alles te koop. Ook veel beelden en maskers en het is allemaal handwerk wat veelal ter plekke wordt gemaakt. Ik heb verschillende craft markets bezocht in Gambia, maar Bakau is bij deze mijn favoriet. Het is rustig, heel kleurrijk en ook vooral divers. Natuurlijk worden we aangesproken en moeten we in ieders winkeltje kijken, maar de sfeer is erg ongedwongen.

bakau-craft-market bakau-3 bakau-2 bakau-1

bakau-restaurant-1Aan het eind van de craft market zit een erg leuk lokaal restaurantje en daar gaan we koffie drinken. De ligging van het terras is erg leuk: aan de weg en tegenover de craft market. Je hebt hier dus altijd wel wat te zien. Ik besluit ter plekke dit restaurantje als tip mee te geven voor de trip naar Bakau: Saffie J. Leuk en zoals Adama zegt “the local people have to dominate!”.

Na de koffie bij Saffie J rijden we naar Cape Point. Ik heb nu meer van Bakau gezien en ik vind het een erg leuk plekje. Er is genoeg te doen, het strand is mooi, er is een leuke visafslag en net als in Tanji komen hier elke dag de kleurrijke vissersboten binnen. De sfeer is goed, rustig en toch toeristisch. Ik kan het iedereen aanraden als vakantiebestemming in Gambia!

krokodillen-bakau-3Ook Cape Point is mooi. Cape Point is het meest westelijke deel van Gambia en de plek waar The Gambia vanuit de zee het land binnenstroomt.
Wij gaan lunchen bij Calypso, een restaurant mooi gelegen achter het strand. Vanaf het terras kijk je op de krokodillenvijver en op het strand. De krokodillenvijver is mooi en de krokodillen laten zich goed zien. Elke dag worden ze om 16.00 uur gevoerd, dus echt “wild” zijn ze niet.
Ook hier zijn weer veel vogels te spotten, waaronder watervogels zoals reigers en pelikanen. Het is een lekker plekje en ik begrijp heel goed dat veel mensen hier naartoe gaan voor een hapje en een drankje.

Na een lekkere lunch is het tijd om te gaan. Ik wil heel graag nog naar Kinnet om gedag te zeggen en natuurlijk wil ik ook niet weg voordat ik Awa en Fallou een dikke knuffel heb gegeven.
Nadat we mijn ouders hebben weggebracht, rijden we naar Wellingara. We zijn net op tijd, want Kinnet is zich aan het klaarmaken voor vertrek. Ze gaat samen met Amy haar en Adama´s moeder bezoeken in Farafenni. Ze is al een tijd niet bij haar moeder geweest, het is voor Kinnet niet eenvoudig naar Farafenni te gaan. Ze heeft de zorg voor haar kinderen en probeert elke dag weer op verschillende markten kleding te verkopen om haar gezin te onderhouden. Ze is dan ook blij dat ze nu de kans heeft om naar haar moeder te gaan. We nemen afscheid en ik moet haar beloven snel weer terug te komen. Een belofte die ik graag waarmaak.
Na de lunch (ook al had ik net geluncht, ik moet mee-eten), neem ik afscheid van de rest van de mensen in de compound. Wat een heerlijke herinneringen heb ik hier toch, zeker de herinnering aan het geweldige feest dat we hebben gehad zal nooit uit mijn gedachten verdwijnen. Soon back!

Hierna is het tijd om Awa en Fallou gedag te zeggen. Ik laat ze mij beloven dat ze heel hard hun best blijven doen op school en dat beloven ze. “I will miss you” zegt Awa en dat kan ik alleen maar bevestigen. Bah, bah, afscheid nemen is echt nooit leuk…Een dikke knuffel en “see you soon” en dan vertrekken we weer richting Kololi. Althans, dat was het plan. De auto wil weer niet starten, de accu heeft het weer opgegeven. Dat betekent dus duwen! Zo sta ik dus ineens met 2 kinderen een auto vooruit te duwen over de rulle zandweg. En hoe behulpzaam iedereen bij de ferry was, hoe leuk men het nu blijkbaar vind om een toubab samen met 2 kinderen een auto vooruit te zien duwen. Ik laat me niet kennen en spoor Awa en Fallou aan “come on kids, we can do it!”. En ja hoor, het lukt. Ik geef ze allebei een dikke high five, dat hebben wij maar mooi geflikt. Stiekem steek ik mijn tong uit naar de mannen die dit tafereel hebben zitten bekijken zonder hulp aan te bieden. We hadden jullie helemaal niet nodig!