Al eerder heb ik geschreven over de onderlinge jaloezie van Afrikanen. Mensen zijn jaloers op de mensen die een beter leven krijgen omdat ze bijvoorbeeld een auto hebben en dus business kunnen doen, een winkeltje hebben wat aardig loopt of omdat ze door hard werken en wat hulp een eigen huis kunnen bouwen. Doordat anderen het beter krijgen, zijn de mensen zich meer en meer bewust van hoe hun eigen leven verloopt. Tevens wordt van degene die geld verdient verwacht dat hij of zij de ander die geen geld heeft steunt en helpt. Doet deze dat niet, dan is deze afvallig en gierig.
Mensen begrijpen niet dat als de 1 het beter krijgt, dit voor de ander ook een voordeel kan zijn. Adama is hier een voorbeeld van: hij brengt zijn toeristen bij lokale restaurants, guesthouses, gidsen etc. waardoor ook zij een inkomen kunnen verdienen. Dit effect willen we dan ook zo graag realiseren met gambiaexperience.nl.

Toen we gisteren in Abéné in Zuid-Senegal waren ontstond daar het typische voorbeeld van jaloezie onder de dorpsbewoners.
In het restaurantje waar wij waren, werden meer toeristen gebracht. Deze waren onderweg naar hun guesthouse in Zuid-Senegal en stopten bij het restaurantje voor een drankje. Toubabs trekken altijd mensen aan, kinderen en ook volwassenen, en dus ook hier. Al snel was er een menigte dorpsbewoners die allemaal probeerden wat handel te doen met de toeristen. Al snel ontstond er tumult: 1 vrouw beschuldigde de eigenaar van het restaurant ervan alles voor zichzelf te willen houden. Afrikanen zijn luidruchtig en kunnen heel lang bekvechten en dat gebeurde hier dus ook. Deze vrouw kreeg al snel medestanders en het gepraat en geschreeuw ging over en weer tussen de 2 kampen. Ik begreep niet wat er aan de hand was en zag Adama met wat geld naar de betreffende vrouw toelopen. Hij probeerde de vrouw te sussen door haar wat geld te geven en haar te vertellen dat het beter was als ze naar huis zou gaan.
De toeristen stonden al op het punt te vertrekken en het was duidelijk dat ze zich niet prettig voelden bij dit tumult. Later legde Adama het mij uit: omdat de restauranteigenaar drankjes, t-shirts en eten verkoopt, gaan alle toeristen naar hem en verdienen de dorpsbewoners niets. Althans, dat is hun beleving. Waar zij aan voorbij gaan is dat als deze restaurant eigenaar geld verdient, dit ten goede komt van de hele community. Hij moet zijn drankjes kopen, zijn brood kopen, er zal een keer onderhoud nodig zijn, hij moet eten kopen voor zijn gezin, etc.. Het geld dat hij verdient komt dus rechtstreeks terug in de community. Daarbij komt dat hij het risico neemt: hij heeft geïnvesteerd in een bar, hij koopt drankjes in, moet stroom krediet kopen om de drankjes koud te houden en hij houdt de omgeving schoon. Als hij geen klanten krijgt, dan verdient hij zijn investering niet terug en heeft hij niets.
De mensen begrijpen dit niet en zien dit niet. Dit komt door onvoldoende ontwikkeling en educatie en omdat zij niet direct het effect zien van wat deze restauranteigenaar doet voor de community.

De restaurant eigenaar was volledig van slag door dit hele gebeuren. Leven in een kleine community is niet makkelijk als er onenigheid is en de mensen hebben elkaar hard nodig. Een hele community tegen je hebben is niet alleen psychisch zwaar, maar kan op termijn echt volledig tegen je werken. Ik zag hem letterlijk de moed in de schoenen zakken en Adama en ik hebben dan ook lang met hem gepraat. We hebben hem uitgelegd dat wat hij doet ten goede komt van de community en dat hij moet proberen niet in discussie te gaan met deze mensen. Natuurlijk is het moeilijk als je beticht wordt van diefstal (want zo wordt het gezien) en als jij en jouw familie beledigd wordt, maar we hebben hem op het hart gedrukt vol te houden. Hij heeft echt iets moois neergezet en dat kan echt toekomst hebben, voor iedereen. De andere aanwezige familie en vrienden van de eigenaar hebben hem gezegd hem te steunen en te helpen waar mogelijk en gelukkig zag ik na enige tijd weer wat berusting en vechtlust terug in zijn ogen. Ik kan echt alleen maar hopen dat hij blijft doorzetten en dat dit verhaal verder geen vervelend staartje krijgt.
In Afrika heeft men heel veel tijd en weet iedereen alles van elkaar. Dit voorval zal dan ook snel door het hele dorp en verder bekend worden en over dit soort zaken kan men nog dagen en weken lang doorpraten. Met alle gevolgen van dien.
Ik heb het al eerder verzucht: het leven is hier niet makkelijk……