We vertrekken uiteindelijk om 15.30 uur weer terug vanuit Farafenni naar Kombo. Tim heeft mij positief verrast door om 13.45 de compound van Adama’s moeder binnen te lopen met gepaste kleding. Ik dank hem hartelijk en laat alle argumenten dat hij wederom zijn afspraken niet is nagekomen achterwege. Mijn ervaring leert dat dit niet helpt en alleen maar discussie oplevert die beide partijen onnodige negatieve energie oplevert.
Tim heeft besloten mee terug te gaan naar Kombo en zo vertrekken we met z’n drieën vanuit Farafenni. Adama’s moeder probeert ons tegen te houden door voor de auto te gaan staan, ze wil nooit dat we weer weggaan.
Fallou blijft nog een paar dagen in Farafenni: de septic tank is vol en moet leeggehaald worden zodat de wc en douche weer door kunnen lopen. Geen lekker karwei: een tankwagen laten komen op zondag is geen optie en erg prijzig. Fallou heeft iemand gevonden die vanavond laat, als iedereen binnen is, de tank helpt leeg te scheppen. Geen lekker klusje, maar het moet gebeuren. De wc is nu niet bruikbaar wat ook verre van gewenst is.

De rit terug is wederom heerlijk! We passeren weer de verschillende checkpoints en bij 1 checkpoint wordt Adama gevraagd een dame mee te nemen, ze moet naar Brikama. Geen probleem, we komen erlangs.
Alle andere lifters langs de weg kunnen helaas niet mee, “car is full” gebaart Adama. Totdat er een politieagent om een lift vraagt. Adama remt en zegt Tim en de dame in te schikken: deze politieagent vraagt om een lift en krijgt deze dan ook! Adama is heel slim in de omgang met autoriteiten. Hij vindt het belachelijk dat de politie hem aanhoudt als hij toeristen in zijn auto heeft en hem het leven moeilijk maakt. Menigmaal is hij aan de kant gezet voor drugscontrole of volledige screening van zijn auto en/of papieren. Hij is van mening, en de overheid moedigt dat ook aan, dat de politie het de taxichauffeurs met toeristen niet te moeilijk moet maken. De toeristen zijn een drijvende motor van de al zo zwakke economie, en toeristen moeten geen slecht beeld krijgen van Gambia. De taxichauffeurs worden vaak aangehouden juist omdat ze toeristen bij zich hebben en er dus makkelijk gevraagd kan worden naar geld voor thee of ontbijt of lunch. Adama heeft altijd kleingeld bij zich, zorgt dat zijn auto volledig schoon is van wat dan ook, zorgt dat zijn papieren in orde zijn, spreekt de agenten vriendelijk aan en toont respect. Als ze zijn auto willen screenen, dan biedt hij daar de ruimte voor, maar er moeten altijd meerdere agenten zijn die zijn auto screenen. Hij kent de trucjes van de politie en wil geen problemen, dus hij is altijd goed voorbereid.
Een politieagent een lift bieden kan hem voor de toekomst veel voordeel opleveren, dus als hij de mogelijkheid heeft deze een lift te bieden, dan doet hij dat.

En zo begonnen we met z’n drieën en zitten we nu met z’n vijven in de auto. We kopen weer sinaasappels en bananen en ik voel me net een schooljuf door gepelde sinaasappels aan te bieden aan de achterbank.
De drukte van Kombo komt ons tegemoet en na gemiddeld 100 km/uur te hebben kunnen rijden, komen we in Brikama al snel in de file terecht. “It’s Sunday afternoon”! zeg ik als reactie op deze file. Tegelijkertijd realiseer ik mij hoe vaak ik niet op zondag in Nederland in de file heb gestaan..
In Yundum is het tijd voor de politieagent om uit te stappen, hij dankt ons hartelijk voor de lift. We zetten Tim af in Sukuta en rijden door naar Wellingara. Ik wil heel graag Awa en Fallou gedag zeggen voordat ik weer naar Nederland vertrek morgen. Fallou blijkt helaas niet thuis te zijn, dus ik vraag Awa hem een dikke knuffel te geven van mij. “I will miss you” fluistert ze in mijn oor en dat kan ik alleen maar beamen.
Mamadou, alias “my husband” kruipt op mijn schoot, terwijl hij eigenlijk vindt dat hij daar te oud voor is. Mamadou is intussen 7 en spreekt al aardig Engels. “I have 2 cars”, zegt hij en hij laat mij trots zijn speelgoedauto’s zien. “Now I want to have airplane”, zegt hij en ik vraag hem of hij mij dan in zijn vliegtuig naar huis wil brengen morgen. “But I don’t have airplane yet” zegt hij beteuterd. “Than you drive me home with your car”, geef ik als alternatief. Dat lijk hem een prima plan! Awa roept heel hard dat dat niet kan omdat Holland “very far” is. Helaas Mamadou, ik stap toch maar in het vliegtuig morgen.