Het Corona virus is overal en het gesprek van de dag. De effecten zijn wereldwijd te zien in het aantal mensen dat ziek is, in het aantal mensen dat overlijd aan dit rotvirus en in de economische en maatschappelijke impact. Vreselijke verhalen horen we en lezen we, de zorg staat onder grote druk, een groot deel van het bedrijfsleven is in 1 klap tot stilstand gekomen, mensen hebben zorgen over hun baan en de toekomst, de impact is zo groot dat het niet te overzien is.

In Gambia zijn de effecten, een week nadat de noodtoestand is uitgeroepen, direct zichtbaar. Het aantal besmettingen staat officieel op 4, buurland Senegal telt 175 besmettingen. Hoe het zich verder ontwikkelt valt, zoals in de hele wereld, niet te voorspellen. Duidelijk is nu al wel dat de impact van het virus zich niet beperkt tot ongerustheid over de gezondheid. Economisch gezien zijn de maatregelen van de regering direct een ramp voor de lokale arme bevolking. In Gambia gaat geld van de hand naar de mond. Wat vandaag verdiend wordt, wordt vandaag opgegeten. Mensen hebben geen spaarrekening of een kluis met spaargeld en er is geen sociaal vangnet. Niet mogen of kunnen werken betekent dus geen geld en geen eten.

De taxi´s mogen alleen halfvol rijden. De politie controleert hier scherp op. De prijzen van de benzine en het onderhoud van de auto´s zijn niet gedaald en veel chauffeurs rijden een auto of busje in dienst van iemand anders en het bedrag dat zij moeten afstaan blijft gelijk. Dit betekent dus dat de inkomsten dalen waar de kosten gelijk blijven. De taxichauffeurs hebben om deze reden hun prijzen verhoogd, echter de politie controleert scherp op verhoging van de prijzen. Taxi´s worden aangehouden en de passagiers wordt gevraagd wat zij betaald hebben voor hun rit. Het lijkt eerlijk: basis voorzieningen moeten beschikbaar blijven voor iedereen. Maar voor de taxichauffeurs is dit beleid niet uitvoerbaar: uiteindelijk moet iedereen, zeker in deze tijden, zijn geld verdienen om zijn familie te onderhouden. Oneerlijk en niet rechtvaardig, maar zonder vangnet begrijpelijk. This is Africa….

Van Adama hoor ik hoe de arme bevolking zich zorgen maakt en hoe de angst voor honger groter is dan de angst voor het virus zelf. Mensen met geld laden hun auto vol bij de supermarkt, de arme mensen hebben al moeite om hun familie te voorzien van brood. “My heart cries if I see this”. Hij probeert te helpen waar hij kan en mensen ook vooral te vertellen hoe belangrijk het is om geen handen te schudden, regelmatig handen te wassen en afstand te houden. Het is een verre van makkelijke opgaaf.

De economische impact is dus niet alleen het voortijdige einde van het toeristenseizoen en de impact dat dit heeft op iedereen werkzaam in de toeristenindustrie. Het betreft iedereen die elke dag weer probeert wat geld te verdienen om hun familie te onderhouden en dit dus nu niet kan. Als ik nog verder denk in doemscenario’s, dan kan dit leiden tot grote ontevredenheid over de overheid en de maatregelen. Het gaat niet meer over de angst om ziek te worden door het virus, maar over de angst voor honger. Gambia is politiek gezien nog steeds niet stabiel, er zijn nog steeds groepen die vinden dat Adama Barrow moet vertrekken en er zijn nog steeds groepen die Yahya Jammeh terug willen. Daarnaast zijn er zijn ook mensen die geloven dat het Corona virus een list van de overheid is. Met een dreigende hongersnood en een overheid die financieel geen steun biedt (en kan bieden), kan de toekomst er erg somber uitzien.

Ontwikkelingswerk gaat door de Corona crisis weer terug naar de basis: mensen voorzien in hun dagelijks onderhoud. In Nederland hebben wij ook onze uitdagingen en veel mensen moeten op hun portemonnee letten omdat de toekomst onzeker is. Toch zou ik willen vragen of iedereen die iets kan missen, wil denken aan de mensen in Gambia. Via Henk Bronnenberg kan o.a. rijst, olie, eieren en kip besteld worden en Ousman Ceesay levert het vervolgens af bij de mensen. Als je geen mensen kent in Gambia maar wel wilt helpen, dan wordt de bestelling afgeleverd bij Adama en hij zal het verdelen onder de mensen die het hard nodig hebben.
Ik hoop dat we hiermee een aantal mensen in Gambia kunnen helpen om deze crisis door te komen en hiermee ons steentje bijdragen om een grote ramp in Gambia te voorkomen.

Wil je helpen? Stuur dan een mail naar h.bronneberg@wxs.nl met een cc naar maaikevanleeuwestijn@gmail.com. In de mail geef je aan wat je zou willen bestellen en Henk geeft je vervolgens de prijzen door. Omdat de prijzen momenteel stijgen, kunnen we geen prijslijst hanteren. Als je akkoord bent met het bedrag, geeft Henk de bestelling door aan Ousman. Betalen is bij aflevering en gaat via het Nederlandse rekeningnummer van Henk. Ousman moet afleverkosten rekenen, er zijn ook 2 afhaalpunten waar mensen de goederen op kunnen halen.
Speciale Ramadan actie: een tray met 30 eieren en 1 kip voor 10 EUR (exclusief afleveringskosten).

Namens de bevolking in Gambia: hartelijk dank voor de hulp in deze bange en onzekere tijden. Pas goed op elkaar en blijf gezond.