Vanaf Abca’s vertrekken we naar Kiang West National Park. Mijn vader wil hier al langere tijd naartoe en het ligt volledig op de route. Kiang West ligt aan de rivier The Gambia en staat bekend om veel vogelsoorten en de mooie natuur. De rit ernaartoe duurt ongeveer 45 minuten en is weer geweldig. We rijden door verschillende kleine dorpen en de natuur wordt mooier en mooier. De mangobomen hangen vol met mango’s en ook de cashew bomen tellen vele vruchten.

onderwge-kiang lokaal-dorp lokaal-dorp2 lokaal-dorp3

Overal lopen geiten en koeien en Adama moet regelmatig stoppen om het vee over te laten steken. Ook de apen laten zich veelvuldig zien. We stoppen in een klein dorpje voor een sanitaire stop. Meerdere kinderen komen ons een handje geven en mijn vader dolt wat met de kinderen. Ik word aangesproken door een dame met een baby op haar rug. Ze gaat haar familie bezoeken en hoopt van ons een lift te krijgen. Uiteraard is ze meer dan welkom en zo rijden we met z´n vijven verder richting Kiang West.

We passeren veel dorpen waar vlaggen langs de weg staan. Dit is de regio waar de voormalige president Yahya Jammeh vandaan komt. Jammeh zorgde goed voor zijn eigen stam en de inwoners van deze dorpen zien Jammeh graag terugkomen. Dit zorgt nog wel eens voor opstootjes en relletjes, de verdeeldheid onder de bevolking is hier groot. In dit gebied is Ecowas (Economic Community Of West African States) nog volop aanwezig om de rust te handhaven. Adama vertelt dat de democratie die Gambia nu behoort te zijn voor veel mensen niet te begrijpen is. Democratie wordt uitgelegd als kunnen doen wat je wilt en dat uit zich in onveilige situaties voor de lokale bevolking. Kidnapping van kinderen en geweld onder de bevolking komt ineens voor in Gambia, iets wat in geheel niet hoort bij dit land. Volgens Adama is democratie voor Afrikanen zo lang zo ver weg geweest, dat sommige mensen niet goed weten hoe hiermee om te gaan. De vrijheid van meningsuiting, de belangrijkste verandering voor de bevolking sinds het vertrek van Jammeh, betekent niet dat je alles maar kan roepen en alles maar kan doen. Daarnaast is sinds de komst van Adama Barrow voor de lokale bevolking nog niet veel zichtbaar veranderd: de armoede wordt niet minder en de banen nemen niet toe. Dat Adama Barrow heel veel werk te doen heeft, ziet de bevolking niet. Zij willen de verandering nu en kunnen niet plaatsen dat deze nog niet komt. Moeilijk onderwerp. Wij weten dat verandering niet alleen van de overheid moet komen: dit begint juist bij de mensen zelf. De mentaliteit en instelling zal ook moeten veranderen om samen met de overheid te zorgen voor een betere toekomst voor de Gambiaanse bevolking. Verander de wereld, begin bij jezelf. Een onderwerp dat ik deze week vaker zal bespreken met verschillende mensen, neem ik me voor.

De dame is met haar baby op de gewenste plek aangekomen en stapt weer uit. “Thank you very much and have a nice day”, roept ze bij het uitstappen. Wij moeten nog een klein stukje rijden en dan zijn we in Kiang West. Als we de highway afrijden, roept mijn vader heel hard “Adama, stop please!” Adama staat gelijk op de rem en vraagt wat er aan de hand is. “I saw a lion, I need a picture of it”, zegt mijn vader. Onder luid gelach rijden we door. “From the big five you can only see pink elephants, especially in the evening after having your beer”, zegt Adama. Tja, we hopen mooie vogels en apen te zien in Kiang West, maar daar zal het qua wild life verder bij blijven.