Na de oversteek met de ferry is het ongeveer een half uur rijden naar Kuntaur. Het is een mooie rit en het groen van de natuur spat op ons af. We geven een oud echtpaar een lift. De man vertelt dat hij een probleem met zijn voet heeft wat maar niet beter voelt. Hij is blij dat hij het laatste stuk naar het dorp niet hoeft te lopen en bedankt Adama uitgebreid voor de lift. Het is zo’n kleine moeite voor ons, en voor deze mensen een verschil van dag en nacht…

Aangekomen in Kuntaur worden we hartelijk ontvangen door de kinderen op de weg en de vrouwen die aan de rivier zitten. Het guesthouse verwacht ons niet, we komen immers spontaan. Direct gaat de medewerker van het guesthouse met schoonmaakspullen aan de slag om 2 kamers klaar te maken voor ons. Het is werkelijk bloedheet vandaag en ik nestel me met mijn boek en een koud drankje aan de rivier. Dit is echt één van mijn favoriete plekjes in Gambia, de rust, de rivier, de geluiden van de natuur, het gekwebbel van de vrouwen en de kinderen die in de schaduw aan de rivier zitten, heerlijk!

’s Avonds ontmoet ik Captain Hippo weer. Ik denk niet dat ik deze man ooit niet vrolijk heb gezien. Hij lacht aan één stuk door, vertelt over zijn vistochten op de rivier en over zijn leven in Kuntaur. Hij heeft ook vanavond zijn netten uitstaan en vertrekt rond 11 uur in zijn boot om de netten op de vangst te controleren. Het lijkt mij doodeng om in een klein bootje in de donkere Afrikaanse nacht de rivier op te gaan, wetende dat er nijlpaarden en krokodillen wonen. Captain Hippo lacht mijn zorgen weg, hij is opgegroeid bij de rivier en kent deze als geen ander. Met zijn lampje op zijn hoofd vertrekt hij de donkerte in. Ik hoop dat hij een goede vangst heeft!

Net als ik richting mijn kamer wil vertrekken omdat de vliegen en muggen het nu echt op mij gemunt hebben, komt hij weer terug varen met zijn boot. Hij heeft vangst en wat voor 1! Hij gooit 2 grote vissen uit zijn boot. Het is helaas te donker om er een goede foto van te maken, maar groot zijn ze! Captain Hippo staat erop dat wij 1 vis meenemen, hij weet dat we morgen naar Farafenni gaan, dus “you can surprise everyone with a good lunch!”. Prachtig is dat toch, deze vis levert op de markt zomaar minimaal 500 Dalasi (€ 10,-) op, geld dat ook Captain Hippo goed kan gebruiken. Hij belooft de volgende ochtend een ijsblok te brengen zodat we de vis vers en koel kunnen houden in de auto. Mooie kerel is het toch!

we kletsen nog wat en dan is tijd om mijn kamer op te zoeken. De ventilator doet zijn werk en houd de warmte en de muggen van mij weg. Met het geluid van de krekels, de apen en in de verte de hippo’s kost het me weinig moeite om in slaap te vallen!